godło
Herb Dęblin

Pożegnanie Profesora Adolfa Borowskiego

Z głębokim smutkiem i żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Profesora Adolfa Kazimierza Borowskiego, niezapomnianego matematyka w Liceum Ogólnokształcącym w Dęblinie, który zmarł 3 sierpnia 2017r.
Pan profesor Borowski pracę nauczyciela matematyki w naszej szkole rozpoczął w 1971roku. Był absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego. Potrafił w niezwykle jasny i zrozumiały sposób przybliżyć uczniom wszelkie zawiłości królowej nauk. To dzięki Jego cierpliwości i darowi przekazywania wiedzy najtrudniejsze równania stawały się proste nawet dla tych uczniów, którym klasówka czy matura z matematyki odbierały sen. To dzięki pracy Pana Profesora wszyscy Jego uczniowie świetnie zdawali egzaminy maturalne czy egzaminy na wyższe uczelnie. Dzięki Niemu wielu tak pokochało matematykę, że przejęło pałeczkę w przekazywaniu wiedzy.
Pan Profesor Adolf Borowski zapisał się w pamięci absolwentów Liceum jako wspaniały wychowawca i nauczyciel kolejnych pokoleń dębliniaków, gdyż nawet po przejściu na emeryturę w 1986 roku spotykał się z uczniami , dzielił swoją wiedzą, przygotowywał egzaminów. W Dęblinie Profesor Borowski to marka sama w sobie. Powiedzieć o sobie, że było się uczniem Pana Profesora, to czuć dumę, że uczył mnie człowiek, dla którego ważna była ta mała jak i duża Ojczyzna. W latach 80-tych Pan Profesor był członkiem "Solidarności", tłumaczył swoim uczniom, czym jest wolność i jaką cenę trzeba za nią płacić, by być "człowiekiem wyprostowanym" jak pisał Zbigniew Herbert.
Profesor Borowski był także społecznikiem, radnym miejskim w latach 1990- 1994, przewodniczącym społecznego komitetu odbudowy Pomnika 15 Pułku Piechoty "Wilków". To między innymi dzięki Jego zaangażowaniu Pomnik przy ulicy Podchorążych jest dziś miejscem, w którym odbywają się uroczystości poświęcone Patronowi Liceum 15. Pułkowi Piechoty " Wilków". Zawsze, kiedy Profesor był zapraszany na te uroczystości czy też świętowane jubileusze szkoły, był z naszą społecznością, spotykał się z uczniami, nauczycielami i absolwentami. Uśmiech na twarzy, szarmanckie zachowanie, miłe słowo dla wszystkich- pozostaną na zawsze w naszej pamięci. I choć wielu Jego uczniom niekiedy śnią się jeszcze zadania z matematyki rozwiązywane przy tablicy, to zawsze pamiętają, że Profesor ciepłym głosem podpowiadał, jak poradzić sobie z trudnościami.
Dziś przychodzi nam pożegnać Pana Profesora. Śmierć nadeszła nagle, jeszcze niedawno rozmawialiśmy i żartowaliśmy, a teraz ze smutkiem towarzyszymy w tej ostatniej drodze Profesora. Żegnamy Pana serdecznie i z wiarą , że "Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność" / Emily Dickinson/. Cześć Pana pamięci!

BIP

MEN

Please publish modules in offcanvas position.