godło
Herb Dęblin

Pedagog szkolny

Szanowni Państwo,
w czasie nauki zdalnej pedagog szkolny jest dostępny dla rodziców i uczniów poprzez aplikację Teams w ustalonych na bieżący rok szkolny godzinach pracy.
W związku z wprowadzeniem stanu epidemiologicznego, a co za tym idzie, z pozostawaniem Państwa dzieci w domach proponujemy kilka linków do stron edukacyjnych dla dzieci. Państwa pociechy będą mogły rozwinąć swoje zainteresowania, rozbudzić ciekawość oraz w efektywny sposób spędzić czas. Jednocześnie chcemy przypomnieć, iż długotrwałe korzystanie z komputera, smartfona czy telewizora negatywnie wpływa na kondycje psychiczną dziecka.

tab3

Życzymy miłych chwil spędzonych w gronie rodzinnym oraz dużo zdrowia.

Pozdrawiamy serdecznie
Beata Płowaś
Anna Suchorska

Plan pracy pedagogów szkolnych: 

B plowas

 

 

Bez tytułu

 

Praca podczas nauki zdalnej

Drodzy uczniowie


Pedagog szkolny to osoba, która ma na celu uzupełnianie, pogłębianie i rozszerzanie działalności dydaktyczno- wychowawczej prowadzonej w szkole. Pedagog szkolny współpracuje z nauczycielami, dyrekcją, rodzicami, instytucjami służącymi pomocą dziecku i rodzinie.

Głównym partnerem w pracy pedagoga jest UCZEŃ!

Zadania pedagoga szkolnego to między innymi:

1. Diagnozowanie środowiska uczniowskiego i rozpoznawanie indywidualnych potrzeb uczniów,
2. Organizowanie i prowadzenie różnych form pomocy psychologiczno – pedagogicznej dla uczniów, rodziców i nauczycieli,
3. Podejmowanie i wspieranie działań wychowawczych i profilaktycznych,
4. Wspieranie działań wychowawczych i opiekuńczych nauczycieli,
5. Działanie na rzecz zorganizowania opieki i pomocy materialnej uczniom znajdującym się w trudnej sytuacji.

Uczniu, zwróć się do pedagoga gdy:

• czujesz, że nikt Cię nie rozumie, jesteś samotny
• nie potrafisz porozumieć się z nauczycielem
• masz problemy rodzinne
• chcesz podzielić się swoją radością, sukcesem
• chciałbyś pomóc innym, ale nie wiesz w jaki sposób
• masz ciekawe pomysły, którymi chcesz się podzielić


PRZYJDŹ. POSTARAMY SIĘ POMÓC.

Rodzicu zwróć się do pedagoga, gdy:

• niepokoi Cię zachowanie dziecka
• zauważasz u dziecka problemy w uczeniu się
• chcesz porozmawiać o dziecku i Twoich z nim relacjach
• potrzebujesz wsparcia w procesie wychowania
• masz pytania i nie wiesz do kogo zwrócić się po pomoc
• znajdujesz się w trudnej sytuacji materialnej.

ZAPRASZAMY. POSTARAMY SIĘ POMÓC.

PRZYJDŹCIE RÓWNIEŻ Z KAŻDĄ SPRAWĄ, Z KTÓRĄ SAMI NIE POTRAFICIE SOBIE PORADZIĆ.




Beata Płowaś

 

Motywacja i samodyscyplina

Prędzej czy później okazuje się, że Ci, którzy wygrywają to Ci, którzy myślą, że mogą wygrać.

Richard Bach

Drodzy uczniowie!
Wiele decyzji, które podejmujecie może na zawsze wpływać na Was. Ważne, abyście mieli świadomość, że to jak traktujecie swoją edukację będzie miało wpływ na jakość całego Waszego życia. Jeśli weźmiecie sprawy w swoje ręce to odniesiecie sukcesy w szkole, w życiu codziennym, a w przyszłości także w pracy.
Sukces zaczyna się od wygrania z samym sobą – ze swoją słabością, lenistwem, również od wielu odważnych decyzji. Droga do sukcesu to ustawiczna praca nad kształtowaniem swojego charakteru oraz praktykowaniem samodyscypliny. Ważne jest zaufanie do siebie, odwaga, pozytywne nastawienie, samokontrola. Warto popracować nad tymi cechami.
Wszyscy przychodzimy na świat z wrodzoną ciekawością badacza oraz potrzebą udoskonalania. Każde dziecko ma pragnienie zdobywania wiedzy. Dzieci idą do szkoły podekscytowane. Cieszą się, że nauczą się czytać, pisać oraz będą poznawać świat. Czy motywacja jest tylko czymś wrodzonym? W rzeczywistości jest w dużej mierze nabywana w trakcie rozwoju człowieka.
Od czego zacząć, aby wzrosła nasza motywacja do nauki oraz samodyscyplina? Jednym z prostszych sposobów jest uświadomienie sobie i powtarzanie w myślach w momentach zwątpienia:

  • to jest dla mnie ważne.
  • Muszę to lepiej poznać, zrozumieć.
  • To mi się w życiu przyda. To jest ciekawe i przydatne dla mnie.
  • To mnie rozwija.
  • To mnie przybliża do celu.
  • Chcę się uczyć.

Pamiętajcie, że należy stawiać sobie cele w życiu. Jest to konieczne, aby osiągnąć sukces. Prawidłowo wyznaczone cele i kierunki działania podniosą Waszą motywację do ich realizacji. Istotne jest zorganizowanie sobie miejsca do nauki, stałego harmonogramu dnia. Jeśli obawiacie się porażki to pamiętajcie, że są one częścią życia. Należy nauczyć się radzić sobie z niepowodzeniami, własnymi lękami. Porażka może stać się częścią drogi do sukcesu, wtedy gdy wyciągniemy z niej odpowiednie wnioski. Rywalizujcie nie z innymi, a przede wszystkim sami ze sobą.

Motywacja poznawcza, oparta na zainteresowaniach i ciekawości świata jest najsilniejszym bodźcem do nauki. Nigdy się nie kończy, bo choć nowe informacje zaspokajają ciekawość, to wciąż rodzą nowe pytania, wątpliwości, niejasności. Człowiek chce dowiedzieć się więcej, zobaczyć coś w nowym świetle, coś odkryć. Kiedy działaniem kierują zainteresowania, ciekawość, to wysiłek podejmuje się dla siebie, dla swojej satysfakcji i osobistego rozwoju. Sukces jest wtedy jedynie kwestią czasu, siły woli oraz konsekwencji w działaniu. Poszukajcie w swoim otoczeniu osób, autorytetów które odniosły sukces dzięki nauce. Poznajcie kursy efektywnych technik uczenia się, które mogą okazać się niezwykle pomocne w przyswajaniu wiedzy.

Każdy z nas jest inny i każdy jest wyjątkowy. Ważne, żebyście odkryli swoje możliwości i z odwagą je wykorzystywali. Powodzenia!

opracowały :
Sylwia Pudło
Beata Płowaś

opracowano na podstawie:

• Łoskot W.; Zaplanuj swoje życie,
http://akademiasukcesu.com/ebooks/cele-ebook.pdf
• Trzcińska M.; Motywacja do nauki,
• Reykowski J. (1985), Emocje i motywacja
• Kordziński, J. (1998). Wizja i motywacje. Edukacja i Dialog,
• Laguna, M. (1996). Motywacja wewnętrzna i zewnętrzna. Edukacja i Dialog,
• Mejza, H. (2002). Sztuka motywowania. Edukacja i Dialog,
• Szewczuk W. (1990). Psychologia. Warszawa. Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne
• Covington M., Teel Karen, „Motywacja do nauki” Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

 

Co to jest stres i jak sobie z nim radzić?

W dzisiejszych czasach stres jest chorobą cywilizacyjną.

Stres – to reakcja organizmu na bodźce ze środowiska zewnętrznego, zarówno przykre, jak i przyjemne. Występuje w naszym życiu nieustannie i sam w sobie nie jest szkodliwy. Szkodliwy może być sposób w jaki na niego reagujemy.

Dlatego warto obserwować swoje reakcje w różnych sytuacjach i jeśli są negatywne, zmienić swoje nastawienie oraz sposób postępowania.

Stres egzaminacyjny – może być motywujący i mobilizujący – wtedy jest naszym sprzymierzeńcem. Ale może także działać destrukcyjnie – wtedy sprawia, że czujemy się zmęczeni, zapominamy, denerwujemy się , mamy napady paniki, a to z kolei obniżą nasze szanse na sukces.

Krótkotrwałe objawy fizyczne i emocjonalne - pojawiają się zazwyczaj w sytuacji fizycznego zagrożenia i są skutkiem zwiększonego wydzielania adrenaliny, co powoduje efekt naczyniowo - skurczowy i zmniejszony przepływ krwi w zwężonych naczyniach, czego objawami są m.in.:

  • przyspieszone bicie serca,
  • wzrost aktywności gruczołów potowych,
  • zimna skóra,
  • zimne kończyny - dłonie i stopy,
  • mdłości,
  • przyspieszony oddech,
  • napięcie mięśni,
  • suchość w ustach,
  • potrzeba oddania moczu,
  • biegunka,
  • zmiana apetytu,
  • astma,
  • bóle pleców, głowy,
  • wysypka skórna,
  • uczucie zmęczenia
  • krótkotrwałe obniżenie efektywności pracy,
  • utrata satysfakcji z pracy,
  • złe samopoczucie,
  • chaos myślowy, niemożność koncentracji uwagi,
  • zmiany nastroju,
  • postrzeganie sytuacji jako zagrożenia a nie wyzwania,
  • utrata cennej energii poprzez doświadczanie roztargnienia, lęku, frustracji,
  • zmiana funkcjonowania umysłu:
  • generowanie negatywnych myśli,
  • utrata, załamanie pewności siebie,
  • upośledzenie zdolności koncentracji uwagi,
  • obniżenie zdolności radzenia sobie z trudnościami.

Jak sobie radzić ze stresem?


Aby uniknąć zjawiska stresu lub minimalizować go należy:

  • wyrażaj swoje uczucia,
  • bądź gotowy na kompromis,
  • spójrz inaczej na problemy,
  • poszukaj plusów,
  • naucz się wybaczać,
  • włącz ulubioną muzykę
  • zabierz psa na spacer,
  • wybierz się pieszo lub rowerem na przejażdżkę,
  • zagraj z rówieśnikami w gry ruchowe,
  • korzystaj ze schodów zamiast windy,
  • zaproś kogoś bliskiego do kina lub na koncert,
  • spędź wolny czas na łonie natury,
  • porozmawiaj z kimś bliskim,
  • działania artystyczne – malowanie, gra na instrumencie,
  • weź długą kąpiel,
  • popracuj w ogrodzie,
  • przeczytaj książki, pooglądaj filmy,
  • nie angażuj się nadmiernie,
  • podziel duże projekty na małe kroki,
  • stosuj zdrową dietę,
  • wysypiaj się,
  • oddychaj głęboko,
  • spróbuj technik relaksacyjnych – joga, medytacje.

Jak pomóc zestresowanemu dziecku? Wskazówki dla rodzica.


Dzieci też doświadczają stresu. Martwią się, gdy w ich życiu zdarzają się straszne lub stresujące wydarzenia, a także gdy są świadkami takich zdarzeń. Dodatkowo stres wzmaga fakt, że dziecko często nie do końca rozumie co dokładnie się dzieje i jakie będą tego konsekwencje.


Przykłady sytuacji potencjalnie stresujących dzieci:

  • rozwód rodziców,
  • śmierć członka rodziny,
  • przeprowadzka,
  • problemy finansowe rodziny,
  • choroba kogoś z rodziny,
  • bycie świadkiem stresującego wydarzenia, nawet jeśli dziecko nie zostało w nim a żaden sposób poszkodowane.


Podstawą jest rozmawianie z dziećmi o tych wydarzeniach. Monitoruj co dzieci widzą i słyszą o stresujących wydarzeniach w ich życiu, jak je rozumieją i jak na nie reagują.

Poszukaj pomocy.


Silny stres może być w dłuższej perspektywie czasowej powodem obniżenia jakości życia (Twojej i Twoich bliskich), a także może prowadzić do chorób. Jeżeli od dłuższego czasu żyjesz w stresie, a samodzielne próby nie przynoszą efektów nie obawiaj się zgłosić do specjalisty.
Psychoterapia lub porada psychologiczna pomogą Ci w lepszym poznaniu źródeł swojego stresu i zrozumieniu jak im zaradzić.


Źródła:

  • http://myslepozytywnie.pl/publikacje, prezentacje
  • http://m.ciop.pl
  • https://www.centrumdobrej terapii.pl/materiały/stres
  • Bailej R. „Zarządzanie stresem” W – wa 2011


Sylwia Pudło
Beata Płowaś

 

 

Drogi Rodzicu!
Każdy rodzic robi wszystko, aby dziecku przekazać jak najwięcej wiedzy, żeby było gotowe na zetknięcie się ze światem zewnętrznym , gdy pójdzie do szkoły. Są rzeczy, które dziecko powinno opanować przed rozpoczęciem klasy pierwszej.
Oto lista wymagań, wobec dzieci, które rozpoczynają przygodę ze szkołą.


Początek roku szkolnego nie musi być stresujący!


Każdy pierwszoklasista powinien opanować umiejętności:

 samodzielnego ubierania się i rozbierania (w tym wiązania sznurowadeł),

 załatwiania swoich potrzeb fizjologicznych i zgłaszania potrzeb,

 odczytywania komunikatów werbalnych i pozawerbalnych (mowy ciała),

 radzenia sobie z emocjami (być psychicznie gotowe na nauczanie, kontrolować emocje i być pozbawione lęku separacyjnego),

 empatii (szacunku dla osób i zwierząt),

 tworzenia i budowania prostych konstrukcji (np. przy użyciu klocków lub przedmiotów użytkowych),

 utrzymywania długopisu lub pióra oraz mieć za sobą próby pisania pojedynczych liter (mowa o podstawowych pracach manualnych, jak chwytanie),

 sprzątania swoich rzeczy i ich pakowania,

 pracy w grupie i komunikacji z rówieśnikami (z szacunkiem dla norm panujących w grupie, oceniając zachowanie swoje oraz koleżanek i kolegów),

 przyjmowania konsekwencji swojego zachowania (mieć świadomość, że zrobił coś niewłaściwie),

 znajomości swoich danych (imienia oraz nazwiska, a także adresu),

 posługiwania się zwrotami grzecznościowymi,

 wyrażania swojego zrozumienia dla rzeczy i zjawisk (na indywidualny, ale zrozumiały dla dorosłych i rówieśników sposób),

 odróżniania fikcji od rzeczywistości (m.in. tej przedstawianej w bajkach),

 odczytywania pojedynczych słów, z którymi ma styczność na co dzień,

 opowiadania i odpowiadania na pytania,

 wyczucia przestrzeni (wskazania na obrazku, że coś znajduje się z przodu lub z boku,

 śpiewania (chęci podejmowania prób),

 znajomości swojego pochodzenia (kraj, przynależność do Unii Europejskiej, podstawowe symbole),

 rozpoznawania kierunków, kształtów i kolorów,

 matematyczne (liczenie do 10, a także przeliczania w czasie zabaw),

 odróżniania zjawisk atmosferycznych, a także nominałów pieniądza i znajomości zawodów wykonywanych przez rodziców,

 reagowania na podstawowe polecenia w wybranym języku nowożytnym.


Czy Twoje dziecko jest już gotowe?


Jestem pewna, że znakomicie sobie poradzi.


Beata Płowaś

W okresie wakacyjnym część z Was wyjedzie na kolonie, czy obozy, część pozostanie w domach.

Mając na uwadze Wasze dobro przedstawiam kilka rad, które mogą ochronić przed nieprzyjemnymi wakacyjnymi sytuacjami.


Rozważnie korzystajcie ze wszystkich przyjemności, jakich dostarczają wakacje!
• Zawsze informujcie swoich rodziców o tym - gdzie i z kim przebywacie!
• Na zabawy wybierajcie jedynie bezpieczne miejsca – z dala od jezdni, torów kolejowych, wykopów...
• Jeżdżąc na rowerze, rolkach, hulajnodze czy desce – nie traktujcie jezdni jak placu zabaw!
• Kąpcie się jedynie w miejscach do tego wyznaczonych – strzeżonych kąpieliskach pod opieką ratowników lub osób dorosłych !
• Bądźcie ostrożni wobec zwierząt – nawet najbardziej łagodne bywają niebezpieczne!
• Nie korzystajcie z propozycji przejażdżki lub spaceru z nieznajomym!
• Pozostając samodzielnie w mieszkaniu – ostrożnie obchodźcie się z urządzeniami elektrycznymi i gazowymi!
• Nigdy nie bawcie się ogniem – ogniska rozpalajcie w miejscach wyznaczonych, zawsze w obecności osób dorosłych!
• Zawsze mówcie "NIE" gdy nie zgadzacie się z szalonymi pomysłami i propozycjami swoich kolegów!
• Uczestnicząc w pracach polowych – zachowajcie szczególną ostrożność nie dotykajcie maszyn i urządzeń będących w ruchu i pod napięciem!
• Zawsze dbajcie o środowisko naturalne - nie niszczcie i nie zaśmiecajcie otoczenia,
w którym przebywacie!
• Zawsze pamiętajcie, że pewność siebie i lekkomyślność nie wróżą nic dobrego!


Zarówno kiedy poczujemy się zagrożeni, jak i w razie popełniania przestępstwa, nie wahajmy się zwrócić o pomoc. Taki przypadek należy zgłosić znajdującemu się w pobliżu policjantowi, do najbliższej jednostki Policji lub telefonicznie pod numer 997 lub 112.

Pamiętajcie również o przestrzeganiu obowiązujących procedur stosowanych w związku z COVID -19.

 

INTEGRACJA SENSORYCZNA

Metoda integracji sensorycznej to jedna z metod, która wykorzystywana jest w pracy z dziećmi, u których zaobserwować można m.in. trudności w zakresie umiejętności ruchowych, umiejętności szkolnych, nadpobudliwość psychoruchową, nadwrażliwość sensoryczną czy problemy z koncentracją. Terapia SI najczęściej przebiega w formie zabawy. Poprzez huśtanie się w hamakach, balansowanie, zabawy z piłką układ nerwowy i mózg dziecka uczy się właściwego reagowania na bodźce zewnętrzne i integracji wrażeń płynących z różnych zmysłów. Jeżeli terapia prowadzona jest przez certyfikowanego terapeutę i opiera się na rzetelnej diagnozie, po kilku miesiącach powinny być widoczne pozytywne efekty – poprawie ulega sprawność fizyczna dziecka, jego funkcjonowanie emocjonalne, a także koncentracja, funkcje wzrokowe i słuchowe. W tym trudnym okresie pragnę zaproponować waszym dzieciom, a także wam trochę relaksujących zajęć pomagających wyciszyć organizm, a zarazem motywujących do pracy.
Ćwiczenia stymulujące integrację sensoryczną Przedstawiam propozycje ćwiczeń. Możesz wykonywać je razem z rodzeństwem i rodzicami:
- pocieranie ciała z różną siłą i materiałem o różnej fakturze;
- rozpoznawanie bodźców dotykowych;
- nazywanie dotykanych części ciała;
- ćwiczenia z piłką;
- chodzenie po nierównych powierzchniach, fakturach;
- masaże ciała;
- dotykowe zróżnicowanie przedmiotów bez kontroli wzrokowej;
- dotykanie różnych przedmiotów, np. śliskich, zimnych, ciepłych, chropowatych, gładkich, kłujących, puszystych, twardych, miękkich, szeleszczących itp.;
- zabawy materiałami sypkimi (ryż, groch, fasola), dotykanie, przesypywanie, oraz wyławianie z tych materiałów drobnych przedmiotów.
- odbijanie podwieszonej piłki, balonika, ręką, rakietką;
- łapanie piłki w pozycji siedzącej, stojącej , na dwóch i na jednej nodze;
- rzucanie do celu woreczków wypełnionymi różnymi materiałami;
- zabawy bańkami mydlanymi;
- pisanie w piance do golenia;
- wodzenie wzrokiem za poruszającym się przedmiotem;
- zabawy z gazetami: gniecenie, darcie, składanie, lepienie kul;
- wkładanie różnych przedmiotów do pojemników o różnych otworach.
- czołganie się po podłodze w przód i w tył;
- chodzenie stopa, za stopą, w przód, w tył, wzdłuż i po linie;
- toczenie się po podłodze w różnych kierunkach;
- w leżeniu na plecach: przenoszenie za głowę nóg trzymających piłkę plażową;
- rzuty celownicze różnymi elementami;
- klaskanie nad głową, przed sobą, z prawej i lewej strony;
- chodzenie z przedmiotem na głowie;
- czworakowanie;
- przeskakiwanie;
- przenoszenie na tacy lekkich przedmiotów;
- toczenie piłki po torze;
- chodzenie po poduszkach,
- przeskakiwanie przez coś, przerzucanie piłeczki z ręki do ręki;
- sięganie po przedmiot znajdujący się po stronie przeciwnej do sięgającej ręki;
- segregowanie małych przedmiotów,

Naleśnik
Rozłóż koc na podłodze, dziecko ułóż na brzegu. Turlaj je w kierunku drugiego brzegu, ciasno zawijając w koc, mówiąc, że zawijasz naleśnika. Następnie, jeżeli dziecko jest zadowolone, udawaj że kroisz, posypujesz cynamonem lub zjadasz naleśnika, delikatnie masując zawinięte dziecko rękami. Zadaniem dziecka jest samodzielne rozwinięcie się.
Skarby w ryżu
Napełnij pojemnik ryżem lub kaszą i ukryj w nim różne przedmioty. Zadaniem dziecka jest wyciągnięcie zabawek z pudełka.
Zabawa w wannie
Używajcie podczas kąpieli różnych gąbek, ręczników i szczotek. Zachęcaj dziecko do używania mydeł o różnych zapachach, kształtach i konsystencji.
Malowanie palcami
Za pomocą przeznaczonych do tego farb, stwórzcie z dzieckiem obrazek malując palcami. Do farb można dosypać, np. ryż, piasek lub ziarna, aby uzyskać różnice w strukturze. Dodatkowo, można pomalować dłoń dziecka i odciskać ją na papierze.
Masy sensoryczne
Zabawy ciastoliną, piankoliną, czy piaskiem kinetycznym, które wymagają ugniatania i dotykania różnych faktur to bardzo dobre ćwiczenia rozwijające motorykę małą i dostarczające wielu doznań. Warto poszukać w Internecie przepisów na domowej roboty masy plastyczne

Anna Kożuch
Terapeuta Integracji Sensorycznej

 

WARTO PRZECZYTAĆ:

http://alkoholizm.akcjasos.pl/wspoluzaleznienie-wielki-problem-milionow-polakow/

https://www.wprost.pl/tylko-u-nas/10099177/gleboki-kryzys-dojrzewania-niepokojace-dane-o-zaburzeniach-psychicznych-dzieci-i-mlodziezy.html

BIP

MEN

Please publish modules in offcanvas position.